• Indra

Moeder zijn




Toen mijn zusje vroeg of ik samen met haar over moederschap wilde schrijven, zei ik meteen ja. Ik ben nu een maand en twee dagen moeder van Julien, en het voelt alsof ik eindelijk mijn plek heb gevonden. Al jaren loop ik verloren en weet ik niet wat ik wil doen. Word ik fotografe? Kan ik dat wel goed genoeg? Toch nog iets doen met dat diploma rechten? Ik wist het allemaal niet.


Tot op 10 mei 2020. Julien werd om 00:31 geboren en ik voelde in elke vezel van mijn lijf: dit is het. Dit is wat ik wil en moet doen. Dit kleine, oh zo fragiele, mannetje groot brengen. Knuffelen, voeden, troosten. Alles staat in het teken van hem.


Ik krijg vaak de vraag: wat ga je doen na u moederschapsverlof? En liefst van al wil ik antwoorden: moeder zijn. Gegarandeerd dat ik dan de vraag krijg: ja maar daarnaast? Wat wil je doen als job? Natuurlijk moet er geld in het laadje komen, en zal ik terug beginnen werken. Maar mijn hart breekt bij de gedachte dat ik ooit terug moet gaan werken. Wat ik nu voel? Dat ik er veel langer voor Julien wil zijn dan maar drie maanden. Dat ik thuis wil zijn en zelf wil zien hoe hij de eerste keer omrolt, de eerste keer recht zit, de eerste keer kruipt en de eerste keer stapt. Dat ik langer dan drie maanden borstvoeding wil geven.


En toch heb ik het gevoel dat ik dit niet altijd kan uitspreken. Dat het raar is om genoeg te hebben aan moeder zijn. En toch is het zo. Althans, dat is wat ik nu voel. Dus wat ik ga doen na die drie maanden? Moeder zijn. En de rest zien we dan wel weer.



© 2020 by Hanne De Groodt